الْمَقَامَةُ الصَّنْعَانِيَّةُ

And wander in its quarters like one confused

Mo sì ń rìn káàkiri ní àwọn agbègbè rẹ̀ bí ẹni tí kò mọ ibi tí ó ń lọ

Seeking in the pastures of my glances

Mo ń wá nínú àwọn pápá ìwòye mi

And the ranges of my comings and goings

Àti àwọn ibi tí mo ti ń lọ àti padà

A generous one to whom I might present my case

Ọlọ́lá kan tí mo lè sọ ọ̀rọ̀ mi fún

And reveal to him my need

Kí n sì sọ àìní mi fún

Or a learned one whose sight might dispel my distress

Tàbí ọlọ́gbọ́n kan tí wíwò rẹ̀ yóò tú ìbànújẹ́ mi ká

And whose narration might quench my thirst

Tí ìtàn rẹ̀ yóò sì pa òùngbẹ mi rẹ́

Until the end of my wandering led me

Títí tí òpin ìrìn àjò mi fi mú mi dé

And the beginning of kindnesses guided me

Tí ìbẹ̀rẹ̀ inú rere sì tọ́ mi sọ́nà

To a spacious assembly

Sí gbogan ìpàdé kan tí ó fe