الْمَقَامَةُ الْوبرية

Al-Harith ibn Hammam narrated: I was inclined in the prime of my past days.

Hárìsù ọ̀mọ́ Hammam sọ pé: Mo tẹ̀ sí, ni ìgbà ewe ọjọ́ mi tí ó kọjá.

To live among the people of the desert, to take from their noble spirits and their Arabic tongues.

Láti gbé láàrín àwọn ènìyàn aginjù, láti gba láti inú ẹ̀mí wọn tí ó níyì àti ahọ́n wọn tí ó jẹ́ Arábìkì (èdè lárùbáwá).

So I prepared like one who spares no effort, and I began to traverse the land, low and high.

Nítorí náà, mo mura bí ẹni tí kò fi ipa kankan sílẹ̀, mo sì bẹ̀rẹ̀ sí rìn ní ilẹ̀, èyí tó jinu àti èyí tó gá.

Until I acquired a herd of camels and a flock of sheep.

Títí tí mo fi ní àgbo àwọn Ràkúnmí àti àgbo àwọn Àgùntàn.

Then I sought refuge with Arabs, the followers of leaders and the sons of eloquence.

Lẹ́hìn náà, mo wá ààbò pẹ̀lú àwọn lárúbáwá kán, àwọn tí ń tẹ̀lé àwọn olórí àti àwọn ọmọ ọ̀rọ̀.

They settled me in the most secure place and warded off every threat from me.

Wọ́n gbé mi sí ibi tí ó dáàbò bò jùlọ, wọ́n sì yọ gbogbo ìjàmbá kúrò lọ́dọ̀ mi.

No worry came to me among them, nor did any arrow strike my rock.

Kò sí àníyàn tí ó dé bá mi láàrín wọn, kò sì sí ọ̀fà tí ó kọlu àpáta mí.

Until I lost a rich milking camel on a night lit by the full moon.

Títí tí mo fi sọnù Ràkúnmí tí ó kún fún omí ọmú ní òru tí oṣù ń tan ìmọ́lẹ̀.

I could not bring myself to abandon the search for it, nor to let it go.

Mi ò lè fi ọkàn mi balẹ̀ láti kọ̀ síwájú láti wá a, tàbí láti fi sílẹ̀.

So I mounted a swift horse and took up a flexible spear.

Nítorí náà, mo gun ẹṣin tí ó yara, mo sì mú ọ̀kọ̀ tí ó rọrùn láti gbé.