الْمَقَامَةُ الْنصيبية

And its evening brightened?

Àti báwo ni ìrọ̀lẹ̀ rẹ̀ sì mọ́lẹ̀?

So he prostrated for a long time.

Nítorí náà, ó tẹ̀wẹ̀ fún ìgbà pípẹ́.

Then he raised his head and said.

Lẹ́yìn náà, ó gbé orí rẹ̀ sókè ó sì sọ pé.

Do not despair in times of calamity.

Má ṣe jakan nígbà ìṣòro.

From a relief that clears away distress.

Kúrò lára ìdáǹdè tí ń yọ ìbànújẹ́ kúrò.

For how many hot winds have blown, then a breeze came and changed.

Nítorí mélòó ni ìfẹ́ gbóná ti ń fẹ́, lẹ́yìn náà, afẹ́fẹ́ tutu wá ó sì yí padà.

And a cloud of dislike formed, then vanished without pouring.

Àti ìkùkù tí kò fẹ́ràn ti dá, lẹ́yìn náà, ó parẹ́ láìsí kíkó omi.

And smoke of a matter feared, but no flame appeared.

Àti èéfín ọ̀ràn tí wọ́n bẹ̀rù, ṣùgbọ́n kò sí iná tí ó yọ.

For often sorrow rises, and upon its shadow, it sets.

Nítorí pé ìbànújẹ́ máa ń yọ, àti ní ojú òjìji rẹ̀, ó máa ń ṣú.

So be patient when fear strikes, for time is the father of wonders.

Nítorí náà, fara da nígbà tí ìbẹ̀rù bá dé, nítorí pé àkókò ni baba àwọn àgbàyanu.